Kilkadziesiąt fotografii

Zapraszamy na wystawę „Kilkadziesiąt fotografii” które przez półtora miesiąca będzie gościć w Domu Jakub Bohme.

Zaprezentowana kolekcja stanowi autorski wybór prac Janusza Moniatowicza i ma charakter przekrojowy. Prace pochodzą z cyklów zatytułowanych: „Nieborów”, „W ciszy atelier Josefa Sudka”, „Grabarka”, artysta prezentuje także pejzaże, fotografie portretowe, martwe natury oraz zdjęcia obiektów ceramicznych. Zdjęcia powstały na przestrzeni lat 1985-2016.

Janusz Moniatowicz zaprasza na wyjątkową fotograficzną podróż, odkrywając niezwykły świat wypełniony urzekającą codziennością, spotkaniami z niezwykłymi ludźmi i poetyckim zachwytem nad krajobrazem. Wystawa stanowi zamkniętą w kadrach opowieść, której poszczególne wątki łączy artystyczna wizja, tematyka, subtelne wyczucie estetyki. Artysta daje możliwość odbioru fotografii na różnych poziomach percepcji. Pozwala odkrywać, przeżywać i doświadczać, dostarcza emocji, czasem wzrusza, czasem przynosi ukojenie i wyzwala nostalgię.

Wernisaż odbędzie się o godzinie 18:00 – 15 września 2017 r. w Domu Jakuba Bohme, ul. Daszyńskiego 12 w Zgorzelcu.

Trójnogi pies i inne legendy łużyckie

trojnogi

„Trójnogi pies i inne legendy łużyckie” to tytuł najnowszej wystawy w naszym muzeum, która  wprowadza zwiedzającego w świat miejscowych baśni. Akcja sześciu wybranych na potrzeby wystawy spośród wielu innych lokalnych historii dzieje się w Zgorzelcu/Görlitz lub pobliskich miejscowościach. Uchylona została tym samym zasłona zapomnienia skrywająca opowieści z naszego regionu, słabo znane zwłaszcza polskiej publiczności. Każdą potraktowano indywidualnie ? goście muzeum odsłuchają ją we wnętrzu specjalnie na jej potrzeby zaaranżowanym.  Zwiedzający odwiedzają m.in. mieszczański salon, las oraz miejski zaułek a każdą z tych scenerii mogą eksplorować i odkrywać nowe ukryte elementy.

Wystawa przeznaczona jest dla zwiedzających w każdym wieku, a dzieci i osoby młode duchem znajdą w trakcie zwiedzania wiele dodatkowych atrakcji.


Piotr Zubrzycki, we wstępie do książki zawierającej przedstawione bajki pisze tak:

Ziemia Zgorzelecka, tak jak każda kraina zamieszkana od tysiącleci przez człowieka, posiadała swoje bajki. Niestety, ta skarbnica ludowej mądrości, źródło wiedzy o dawnych czasach, prawie została utracona. Po drugiej wojnie światowej, osiedlający się nad Nysą Polacy nie chcieli słuchać ?poniemieckich? sag i podań. Zamiast tego przywieźli ze sobą swoje historie, zwyczaje i święta, nierozerwalnie związane z utraconymi przez nich na wschodzie małymi ojczyznami. Ta nowa na Łużycach tradycja duchowa, wymieszana tak samo jak jej celebranci, tworzy dziś konglomerat – uniwersalny obraz kultury ogólnopolskiej.

Ale kraina bez swoich baśni i legend jest tworem niepełnym i okaleczonym. Rzeczą więc niezwykle istotną jest, aby Polskie Górne Łużyce, te z bajek i legend,  ocalić od zapomnienia, przywrócić im dawno nie słyszane opowieści. Czas ponownie zaludnić konkretne miejsca  postaciami historycznymi i fikcyjnymi, realnymi i fantastycznymi. Ożywić przebrzmiałymi wydarzeniami, które mogły mieć miejsce, ale niekoniecznie mieć musiały.

Tak jak przed wiekami, tak i dziś opowieść o dawnych czasach ma niebagatelne znaczenie spajające lokalną wspólnotę. Baśń czy legenda jest zbiorowym wytworem naszych lęków, oczekiwań czy tęsknot. Dwieście lat temu, opowiadający o dobrym czarodzieju Krabacie, łużyccy chłopi dawali wyraz swoim pragnieniom wyrównania rachunków z możnymi.  Ten bohater wielu opowieści, człowiek z ludu, dzięki czarnej magii i sprytowi chronił maluczkich przed niesprawiedliwością, pomagał wyjść z opresji a nawet karał tych, którzy na to zasłużyli. Jego sukcesy w starciach ze światem bogatych i chciwych dawały niezaradnym i biednym nadzieję odmiany i zadośćuczynienia. To była prawdziwa obietnica a zarazem przestroga dla prześladowanych i ich prześladowców.


Zapraszamy do zwiedzania !

Dzień Babci i Dziadka

Naszyjnik wikiński

W dniach 21 i 22 stycznia Muzeum Łużyckie zaprasza wszystkie babcie i wszystkich dziadków (oraz ich wnuków, prawnuków) do bezpłatnego odwiedzenia naszego muzeum. Muzeum otwarte jest od godziny 12:00 do 16:00.

Zapraszamy do zwiedzania !

 

 

Wikingowie. Truso – legenda Bałtyku

Odyn

Podobnie jak Morze Śródziemne w starożytności, tak Morze Bałtyckie we wczesnym średniowieczu łączyło społeczności zamieszkujące nad jego brzegami. Między VIII a XI wiekiem Bałtyk stanowił główny szlak komunikacyjny w kontaktach i wymianie handlowej między Skandynawami, Fryzami, Bałtami, Finami i Słowianami.

Truso ? osada i port Wikingów założony na obcym dla nich pograniczu słowiańsko-bałtyjskim, znane było do niedawna tylko z relacji Wulfstana, anglosaskiego żeglarza, który był zapewne ważną postacią na dworze króla Wessexu Alfreda Wielkiego. Na zlecenie króla poszukującego informacji o nieznanych mu terenach na południowym wybrzeżu Bałtyku Wulfstan odbył w ostatnim dziesięcioleciu IX w. podróż morską między należącym wówczas do Danii Hedeby (Haede, obecnie Haithabu w Niemczech) a Truso, zlokalizowanym przy wschodnich obrzeżach delty Wisły. Tekst jego sprawozdania król Alfred zamieścił w przetłumaczonej przez siebie na język staroangielski Chorografii Paulusa Orozjusza. Dzięki temu przynajmniej część relacji Wulfstana zachowała się do naszych czasów.

W IX ? X wieku Truso stanowiło istotny składnik nadbałtyckiej strefy gospodarczej na pograniczu słowiańsko ? bałtyjskim. Było jednym z tych miejsc obok innych wikińskich ośrodków takich jak Hedeby, Birka, Wolin czy Stara Ładoga, które umożliwiło wprowadzenie ?barbarzyńskiej? Europy na nowe, integrujące drogi rozwoju. W czasie bez mała 400 lat, jakie upłynęły od wydobycia na światło dzienne przekazu żeglarza Wulfstana o jego podróży z końca IX w. do Truso, urosło ono do rangi legendarnego miasta, porównywalnego z antyczną Troją czy Atlantydą. Wielu badaczy usilnie go poszukiwało, jednak dopiero w 1981 r. pozostałości tego słynnego wikińskiego portu i osiedla handlowego zostały ostatecznie zlokalizowane. Odkrycie i badania archeologiczne w Truso pozwoliły na zweryfikowanie wielu hipotez, które narosły w trakcie dziesiątków lat poszukiwań i prób jego zdefiniowania. Przybliżyły też wyjaśnienie kwestii obecności skandynawskiej w rejonie ujścia Wisły, oraz dostarczyły ważnych danych dla właściwego określenia charakteru oraz znaczenia zaplecza tego ośrodka.

Muzeum Łużyckie seredecznie zaprasza do zwiedzania nowej wystawy czasowej – Wikingowie – Truso legenda Bałtyku.  Wystawa zrealizowana we współpracy z Muzeum Archeologiczno – Historycznym w Elblągu.

Nauki dawne i niedawne

Nauki dawne i niedawne

Nauki dawne i niedawne — to ekspozycja edukacyjna złożona z modeli obsługiwanych samodzielnie przez widza według podanych opisów. Tematyka wystawy obejmuje cztery grupy zagadnień.

„W świecie fal” to 20 modeli dydaktycznych dotyczących różnych aspektów ruchu faloego. Wykonując proste doświadczenia możmy poznać różnice miedzy falą świetlną i głosową.

Zagadnienia związane z historią przyrządów obliczeniowych przed-stawione zostały w części nazwanej „Między bitem i abakiem”. Posługując się modelami różnych przyrządów liczących możemy poznać ich ewolucję od abaku do komputera.

„Zmierzyć czas” oraz „Kąty na niebie i na Ziemi” prezentują zagadnienia związane z astrono-mią. Posługując się kopiami historycznych przyrządów astronomicznych poznajemy jak wyznaczano położenie geogra-ficzne na Ziemi oraz pozycję ciał na niebie.

Wystawa przygotowana została przez Muzeum Uniwersytetu Jagielońskiego.

Zapraszamy od poniedziałku do piatku w godzinach 8:00 – 16:00, w środy od 10:00 do 18:00 (w środy wstęp bezpłatny)